رفع ابهام از تأمین اجتماعی؛ سازمانی با 20,000,000,000,000 تومان درآمد در ماه- بخش اول

0

عادل علاف صالحی
اگر بیمه پرداخت می کنید، بخوانید
آیا شماهم جزو کسانی هستید که 7% فیش حقوقی تان بابت بیمه تأمین اجتماعی کسر می شود؟
امروزه در اکثر سیستم­ های حکومتی، تأسیساتی که دارای شخصیتی مجزا از سازمان ­های حکومت مرکزی می باشند برای اداره وظایف عمومی ایجاد شده­ اند. این سازمانها ابزارهای موثری برای حکومت مرکزی قلمداد می گردند که به منظور انجام وظایف اجرایی و عمومی تخصصی که نیازمند استقلال و آزادی عمل و دور بودن از مسایل سیاسی است ایجاد گردیده اند.
ماده(۵) قانون محاسبات عمومی کشور مصوب 1366 در تعریف این موسسات مقرر داشت: «موسسات و نهادهای عمومی غیردولتی از نظر این قانون واحدهای سازمانی مشخصی هستند که با اجازه قانون به منظور انجام وظایف و خدماتی که جنبه عمومی دارد تشکیل شده یا می ­شود».
در این ماده سه ویژگی عمده برای موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی در نظر گرفته شده است که عبارتند از:
۱- دارای واحد سازمانی مشخصی هستند.
۲- با اجازه قانون تشکیل می شوند.
۳- عهده دار انجام وظایف و خدمات عمومی می باشند.

فهرست سازمان های عمومی غیر دولتی:
شهرداری ها
بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی
جمعیت هلال احمر
کمیته امداد امام خمینی
بنیاد شهید انقلاب اسلامی
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی
کمیته ملی المپیک ایران
بنیاد پانزده خرداد
سازمان تبلیغات اسلامی و
سازمان تأمین اجتماعی
فدراسیونهای ورزشی آماتوری
جهاد نصر
جهاد استقلال و جهاد توسعه
جهاد دانشگاهی
دهیاری ها
صندوق بیمه روستائیان

در سال 1386 تعریف زیر از سازمان های عمومی غیر دولتی ذکر گردید:
موسسه یا نهاد عمومی غیر دولتی، واحد سازمانی مشخصی است که دارای استقلال حقوقی است و با تصویب مجلس شورای اسلامی ایجاد شده یا می شود و بیش ازپنجاه درصد (۵۰٪) بودجه سالانه آن از محل منابع غیر دولتی تأمین می گردد وعهده دار وظایف و خدماتی است که جنبه عمومی دارد.

اولین و اساسی ترین رکن یک موسسه عمومی غیردولتی رکنی است که عهده دار اتخاذ تصمیمات و تجلی گاه اراده حقیقی آن موسسه می باشد (در این مورد هیأت امنا) این رکن موظف و محق است که در حدود صلاحیت های موسسه و اصل تخصص و بر اساس نظام مندرج در قانون تأسیس یا اساسنامه اتخاذ تصمیم کند. مطابق قانون اصلاح ماده (۱۱۳) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۸ تعداد اعضای هیأت امنای سازمان تامین اجتماعی نه نفر می باشد که به صورت زیر تعیین می‎گردند:
6 نفر با پیشنهاد وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و با تصویب شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی
1 نفر نماینده کارفرمایی
2 نفر نماینده کارگری
در عمل می بینیم بیش از نیمی از هیأت امنای این سازمان که بیش از 5% درآمدش از مردم است (نه از دولت) از طرف دولت انتصاب می شود. در نتیجه در تمامی رأی گیری ها حرف حرف دولت است.
هیأت اجرایی (مدیرعامل و هیأت مدیره) نیز به پیشنهاد هیأت امنا و تنصیب وزیر کار، رفاه و تأمین اجتماعی معرفی می گردد.
منبع درآمد سازمان تأمین اجتماعی از حق بیمه های پرداختی و سود سرمایه گذاری هایی است که از مازاد درآمد انجام می گیرد. مطابق با ماده 28 قانون تأمین اجتماعی، حق بیمه از اول مهرماه سال ۱۳۵۴ به میزان‌بیست و هشت درصد مزد یا حقوق است که هفت درصد آن به عهده‌بیمه شده و 20% درصد به عهده کارفرما و سه درصد به وسیله‌ دولت تامین خواهد شد. این درصدها تاکنون بدون تغییر می باشند.
پس نباید فراموش کنیم که نهاد عمومی غیر دولتی مانند سازمان تأمین اجتماعی که تنها بخش اندک و ناچیزی از منابع آن توسط دولت تامین می گردد (که آنهم وظیفه ذاتی حاکمیت نسبت به شهروندان خویش می باشد) با نهاد عمومی غیر دولتی که قرار است کمتر از ۵۰% منابع آن توسط دولت تامین گردد ولی فی الواقع 3% منابع آن در حال حاضر توسط دولت تامین می گردد (که آن را هم پرداخت نمی کند)، بسیار متفاوت است.
همچنین نهاد عمومی غیر دولتی مانند شهرداری که از تمامی شهروندان عوارض سالیانه دریافت می نماید ولی الزاما به تمامی شهروندان پاسخگو نمی باشد با نهاد عمومی غیر دولتی مانند سازمان تامین اجتماعی که در قبال دریافت حق بیمه، خدمات آن دارای تناظر یک به یک با خدمت گیرندگانش می باشد، متفاوت است.
با این تفاسیر در بهترین و سالم ترین حالت (که همان عدم اعمال نفوذ طرف حاکمیت در انتخاب بخش های کارفرمایی و کارگری است) باز هم تصمیم گیرنده اصلی این سازمان اسماً “غیر دولتی” که بیشتر درآمدش از کارگر است، نه کارگر بلکه دولت است.

ادامه دارد …..

اشتراک:

درباره نویسنده

نظرات بسته اند

برچسب‌ها : % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % %
Call Now Button