ﻣـﺮوري ﺑﺮ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ و تأثیر آن در سوددهی بازارهای سنتی

0

تأمین

ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﮔﻮارﺷﮑﯽ، اﻟﻬﺎم ﺟﻼﻟﯽ

ﺑﺤﺚ زﻧﺠﯿﺮه تأمین و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ آن از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻬﻢ و ﺟﺪاﯾﯽ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ در زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺸﺮ اﺳﺖ، در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ آن به‌خصوص در شرکت‌های ﺗﻮﻟﯿﺪي، کارخانه‌ها، سازمان‌ها و ﻏﯿﺮه ﮐﻤﮏ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪ، به‌دست آوردن ﺳﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ، ﺟﻠﺐ رﺿﺎﯾﺖ ﻣﺸﺘﺮي، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي، ﻣﺎﻧﺪن در ﺑﺎزار و ﮐﺴﺐ ﻣﺰﯾﺖ رﻗﺎﺑﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺮ رﻗﺒﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد. ﺑﻌﺪ از ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﻣﻮﺿﻮع زﻧﺠﯿﺮه تأمین، مسائل زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﻫﻤﯿﺖ آن و داﺷﺘﻦ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺘﯽ سالم‌تر، در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﭘﺎ ﺑﻪ عرصه‌ی ﻇﻬﻮر ﮔﺬاﺷﺖ. ﻃﯽ سال‌های اﺧﯿﺮ، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از مهم‌ترین روﯾﮑﺮدﻫﺎي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. آلودگی‌های اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ و آﻟﻮدﮔﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻫﻮا، ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ انسان‌ها و ﺣﯿﻮاﻧﺎت، ﮔﺮم ﺷﺪن ﮐﺮه زﻣﯿﻦ، ﻧﺎزك ﺷﺪن ﻻﯾﻪ ازون، آب ﺷﺪن یخ‌های ﻗﻄﺒﯽ و ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ از اﯾﻦ دﺳﺖ ﺑﻪ اﻫﻤﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻓﺰوده اﺳﺖ. اﻣﺮوزه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ به‌عنوان ﺣﺎﻟﺘﯽ از ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺪرن ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺟﺎﻣﻊ اﺛﺮات زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و بهره‌وری ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﮐﻞ زﻧﺠﯿﺮه تأمین می‌پردازد، ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ فزاینده‌ای ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﻌﯽ دارد ﺗﺎ ﭘﺲ از ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ از ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﻘﺎﻻت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﻮزه ﺑﭙﺮدازد و باگذشت زﻣﺎن به‌مرور آن‌ها ﺑﭙﺮدازد. حوزه‌های اﺻﻠﯽ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪه در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺷﺎﻣﻞ اﻫﻤﯿﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ، ﻃﺮاﺣﯽ ﺳﺒﺰ و ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺳﺒﺰ می‌باشد. ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺑﺮﺧﯽ از زمینه‌های ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در آﯾﻨﺪه ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار ﮔﯿﺮﻧﺪ.

  • ﻣﻘﺪﻣﻪ

از آﻏﺎز ﻗﺮن ﺑﯿﺴﺖ و ﯾﮑﻢ، ﻣﻮﺿﻮع ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ و ﺗﺤﻘﻖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار ﺗﻮﺟﻪ روزاﻓﺰوﻧﯽ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ. ﺑﺴﯿﺎري از دولت‌های ﺟﻬﺎن ﺟﻬﺖ ﻫﺪاﯾﺖ ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي و ﺗﺤﻮﻻت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي اﯾﺪه ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار ﺗﻮﺟﻪ زﯾﺎدي را ﻣﻌﻄﻮف ﻣﺴﺎﺋﻞ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ کرده‌اند. روﻧﺪ ﭘﺮ ﺷﺘﺎب ﻣﺼﺮف ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ در دهه‌های اﺧﯿﺮ، ﺑﺎﻋﺚ وارد آﻣﺪن ﺧﺴﺎرات جبران‌ناپذیری ﺑﻪ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ نگرانی‌های ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺘﯽ در ﻣﯿﺎن دولت‌ها، سازمان‌ها و ﻣﺮدم، ﺿﺮورت پیاده‌سازی ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﺪون در ﮐﻞ ﺷﺒﮑﻪ تأمین به‌صورت روزاﻓﺰوﻧﯽ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺗﺤﺖ اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻋﻮاﻣﻞ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ در زﻧﺠﯿﺮه تأمین تأکید دارد، ﻇﻬﻮر ﻧﻤﻮده اﺳﺖ… ﻫﺪف اﺻﻠﯽ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﺮدن ﺗﻤﺎﻣﯽ فعالیت‌های ﺳﺎزﻣﺎن به‌منظور دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ اﻫﺪاف اﻗﺘﺼﺎدي ﺑﺎ ﮐﻢﺗﺮﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ اﺳﺖ.

اﻫﻤﯿﺖ ﻓﺰاﯾﻨﺪه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻋﻤﺪﺗﺎً متأثر از وﺧﺎﻣﺖ روزاﻓﺰون ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ به‌مانند ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮاد اوﻟﯿﻪ، وﻓﻮر محل‌های دﻓﻦ زﺑﺎﻟﻪ و اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻄﺢ آﻟﻮدﮔﯽ می‌باشد. ﺑﻬﺒﻮد ﻋﻤﻠﮑﺮد زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ در زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺎﻫﺶ هزینه‌ها، ﺑﻬﺒﻮد دﯾﺪﮔﺎه ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن و بنگاه‌های دوﻟﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن و ﻣﺤﺼﻮﻻت آن و به‌تبع آن اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﺰﯾﺖ رﻗﺎﺑﺘﯽ اﻓﺰون ﺑﺮ اﯾﻦ، اﻟﺰاﻣﺎت ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و ﻓﺸﺎرﻫﺎي ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺮك ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ می‌باشند. از اﯾﻦ رو، ﻗﻠﻤﺮو ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ گستره‌ای از ﻧﻈﺎرت ﻣﻨﻔﻌﻼﻧــﻪ ﺑﺮ برنامه‌های ﮐﻠﯽ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺗﺎ شیوه‌های فعال‌تر ﭘﯿﺎده ﺷﺪه از ﻃﺮﯾﻖ RS ﻣﺨﺘﻠﻒ می‌باشد (ﮐﺎﻫﺶ، اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد، دوباره‌کاری، ﻧﻮﺳﺎزي، اﺻﻼح، ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ، ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ، ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ﻣﻌﮑﻮس و ﻏﯿﺮه)(sivastava,2007) ادﺑﯿﺎت ﮐﺎﻓﯽ درﺑﺎره جنبه‌ها و وﺟﻮه ﻣﺨﺘﻠﻒ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ وﺟﻮد دارد. به‌منظور ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ و ارزﯾﺎﺑﯽ وﺿﻌﯿﺖ ﺗﺤﻘﯿﻖ و روﻧﺪﻫﺎي ﺗﻮﺳﻌﻪ، اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺮ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت زﻧﺠﯿﺮه ﺳﺒﺰ در داﺧﻞ و ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر تأکید دارد.

2- ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎي ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ در زﻣﯿﻨﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ

2-1 ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ

زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﮐﻪ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ و ﯾﺎ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻧﯿﺰ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮد، در ﻫﺮ دو ادﺑﯿﺎت ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ رﯾﺸﻪ دارد. اﻓﺰودن ﺟﺰء «ﺳﺒﺰ» ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬاري و رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ و ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي درﺑﺎره زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ ژاﻧﮏ و ﻫﻤﮑﺎراﻧﺶ (zhang,1997) ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻃﺮاﺣﯽ ﺳﺒﺰ، ﮔﺎﯾﺪ و ﻫﻤﮑﺎراﻧﺶ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﻮﺟﻮدي اﺻﻼح ﭘﺬﯾﺮ، ﺑﺮاس و ﻣﮑﯿﻨﺘﺎش ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ درﺑﺎره ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺳﺒﺰ و ﺑﻬﺒﻮد ﻣﺤﺼﻮل ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ (Daniel and 1997,Guide) در ﺳﺎل 1996 ﻣﯿﻼدي، ﺻﻨﺪوق ﻋﻠﻤﯽ ﻣﻠﯽ در اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪه آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﯾﮏ ﭘﺮوژه ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ «ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ» 400،000 دﻻر ﮐﻤﮏ ﻣﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﮐﻨﺴﺮﺳﯿﻮم ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺗﻮﻟﯿﺪ در داﻧﺸﮕﺎه اﯾﺎﻟﺘﯽ ﻣﯿﺸﯿﮕﺎن اﻧﺠﺎم داد و ﭘﺲ از آن ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎر ﺗﻌﺮﯾﻒ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻣﻄﺮح ﺷﺪ (1996Handfield et al,). در واﻗﻊ ﭘﻮرﺗﺮ و وﻧﺪرﻟﯿﻨﺪ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ به‌طور ﺟﺎﻣﻌﯽ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ اﻫﻤﯿﺖ و ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و روﯾﮑﺮدي ﮐﺎرا ﺑﺮاي ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت آﺗﯽ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدﻧﺪ. آن‌ها ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ مزیت‌های رﻗﺎﺑﺘﯽ ﻣﻮﺟﻮد را در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي ﻣﻬﻢ در اﯾﺠﺎد مزیت‌های رﻗﺎﺑﺘﯽ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ آن‌ها ﺷﺎﻣﻞ صرفه‌جویی در اﻧﺮژي، ﺣﺬف اﺗﻼف و ﺑﻬﺒﻮد بهره‌وری ﻫﺴﺘﻨﺪ. از آن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ، ﻣﺤﻘﻘﺎن ﺑﺴﯿﺎري، دیدگاه‌های ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ را درﺑﺎره ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ به‌صورت ﮔﺴﺘﺮده اراﺋﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. واﻟﺘﻮن و ﻫﻤﮑﺎران (1997Walton et al,) ﺧﺎﻃﺮﻧﺸﺎن ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﮔﺮاﯾﺶ تأمین ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺗﺸﮑﯿﻼت اﺷﺎره دارد. (ﺳﺮك 1998sarkis,)

ﻧﯿﺰ اﺷﺎره ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺑﺎﯾﺪ در ﺑﺮ ﮔﯿﺮﻧﺪه ﺗﺪارﮐﺎت و ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ورودي، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﻮاد، ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ﺧﺮوﺟﯽ، بسته‌بندی و ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ﻣﻌﮑﻮس باشد. ﺑﯿﻤﻦ (1999Beamon,) ﻣﺪل ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ را ﺑﺮاي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻣﻄﺮح ﻧﻤﻮد ﮐﻪ جریان‌های ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ (اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد)، ﺑﺎزﯾﺎﺑﯽ و ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ را ﺑﻪ زﻧﺠﯿﺮه تأمین اﺿﺎﻓﻪ می‌کند. وي ﻫﻢﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮﺧﯽ از ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﯿﺰان ﺑﺎزﯾﺎﺑﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ، اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ﻏﯿﺮه را ﻣﻄﺮح ﻧﻤﻮد. ﮐﺎرﻟﺒﺮگ (2000،Karlberg) ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ در ﺻﻨﻌﺖ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ ﭘﺮداﺧﺖ و ﻣﺪل ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ را ﺑﺮاي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ کننده‌ها را ﺑﻪ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ. ون ﻫﻮﮐﻮ (2002، Van Hoek) ﺑﻪ ﻃﺮح ﯾﮏ ﻣﺪل ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﺑﺮاي زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ دﺳﺖ زد ﮐﻪ اﻋﻀﺎي ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽﻫﺎي ﺧﺪﻣﺎت را ﺑﻪ G زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﻣﻠﺤﻖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ. دن ﺑﯿﻦ (2000,Dan Bin) ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ به‌عنوان «ﺗﻠﻔﯿﻖ ﺗﻔﮑﺮ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین، ﺷﺎﻣﻞ ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﺤﺼﻮل، تأمین ﻣﻨﺎﺑﻊ و اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻮاد، ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎي ﺗﻮﻟﯿﺪ، ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﺤﺼﻮل ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﭘﺎﯾﺎن ﺣﯿﺎت ﻣﺤﺼﻮل ﭘﺲ از ﻋﻤﺮ ﻣﻔﯿﺪ آن» می‌پردازد.

ﺳﻪ روﯾﮑﺮد در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺷﺎﻣﻞ عکس‌العملی، ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ و ارزش‌گرا ﺗﻮﺳﻂ ﮐﻮﭘﯿﮑﯽ و ﻫﻤﮑﺎراﻧﺶ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ون ﻫﻮك ارائه ﺷﺪ (1993,Kopicki et al) در روﯾﮑﺮد عکس‌العملی ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ از ﮐﻢﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮاي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ را ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ دارﻧﺪ، برچسب‌گذاری ﮐﻨﻨﺪ و ﮔﺎزﻫﺎي ﺧﺮوﺟﯽ از ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺼﻔﯿﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ اﺛﺮات ﻣﺨﺮب ﺑﺮ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﻨﺪ. در روﯾﮑﺮد ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ آن‌ها ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺟﺪﯾﺪ می‌کنند ﺗﺎ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺘﻌﻬﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد و ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ ﺑﺎ ﻃﺮاﺣﯽ و ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ ﺳﺒﺰ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪ. در روﯾﮑﺮد ارزش‌گرا شرکت‌ها ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺘﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺧﺮﯾﺪ ﺳﺒﺰ و ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي اﺳﺘﺎﻧﺪارد اﯾﺰو 1400 به‌عنوان تصمیم‌های اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ در اﺳﺘﺮاﺗﮋي کسب‌وکار را ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ می‌کنند. ﻣﺤﻘﻘﺎن داﺧﻠﯽ درﺑﺎره ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ در ﺣﺪود ﺳﺎل 2000 ﻣﯿﻼدي دﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ زدﻧﺪ. دن ﺑﯿﻦ (2000Dan Bin,) ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور اﺳﺖ ﮐﻪ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﺗﺎﻣﯿﻦﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، ﺗﻮزﯾﻊ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﮐﺎرﺑﺮان، باهدف ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ رﺳﺎﻧﺪن تأثیرات (اﺛﺮ ﻣﻨﻔﯽ) زیست‌محیطی و ﺑﻪ ﺣﺪاﮐﺜﺮ رﺳﺎﻧﺪن کار آیی ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﻃﯽ ﮐﻞ ﻓﺮآﯾﻨﺪ از ﺗﻬﯿﻪ ﻣﻮاد، ﭘﺮدازش، ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪي، ذﺧﯿﺮه ﺳﺎزي، ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ، اﺳﺘﻔﺎده از ﺿﺎﯾﻌﺎت می‌باشد. اﻫﺪاف ﺑﻨﯿﺎدﯾﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ و اﺳﺘﻔﺎده مؤثر از ﻣﻨﺎﺑﻊ می‌باشد… واﻧﮓ و ﻫﻤﮑﺎران (2003 Wang et al,) ﯾﮏ ﻣﺪل ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ را ﺑﺮاي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ اﯾﺠﺎد ﻧﻤﻮده و ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ اﻫﺪاف اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ را ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻈﺎم ﭘﺎﯾﻪ، ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻈﺎم ﺗﻮﻟﯿﺪ، ﻧﻈﺎم ﻣﺼﺮف، ﻧﻈﺎم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻧﻈﺎم زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﺸﮑﻞ از اﺟﺰاي تأمین ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، ﺗﻮزﯾﻊ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن می‌باشند. واﻧﮓ و ﺷﻦ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ را به‌عنوان «ﯾﮏ ﻣﺪل ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺪرن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﻤﻮدﻧﺪ ﮐﻪ زﻧﺠﯿﺮه تأمین را از ﻧﻘﻄــــﻪ ﻧﻈﺮ ﭼﺮﺧﻪ ﻋﻤﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻪ روش زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻃﺮاﺣﯽ می‌کند». ژو (2004 Zhu Qinghua,) ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ را ﻣﻼﺣﻈﻪ و ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻋﻮاﻣﻞ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺑﺮاي ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﻋﻤﻠﮑﺮد ﮐﻠﯽ در ﮐﻞ ﻓﺮآﯾﻨﺪ و ﺑﻬﺒﻮد هم‌زمان ﻋﻤﻠﮑﺮد زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ﻋﻤﻠﮑﺮد اﻗﺘﺼﺎدي ﺑﺮ ﺷﻤﺮد.

به‌طور ﮐﻠﯽ، ویژگی‌های ﻣﺸﺘﺮﮐﯽ در ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﻣﻌﺎﻧﯽ و ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ وﺟﻮد دارد، اﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﯿﭻ ﺗﻮاﻓﻘﯽ در ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺳﺒﺰ وﺟﻮد ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺑﺮ روي ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﺳﺎزي اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ، آﮔﺎﻫﯽ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﯾﻌﻨﯽ تأکید ﺑﺮ ویژگی‌های زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ زﻧﺠﯿﺮه تأمین و ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژي و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ اﻫﺪاف ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﭼﻨﺪ بعدی و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ را ﺑﺎ ﮐﻞ ﭼﺮﺧﻪ ﻋﻤﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺗﺮﮐﯿﺐ می‌نماید. ﻧﺘﺎﯾﺞ اﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺒﻨﺎﯾﯽ را ﺑﺮاي ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﯾﮕﺮ درزمینة ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻓﺮاﻫﻢ می‌سازند.

 2-2 ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ

ﭘﮋوﻫﺶ در ﻣﻮرد ﻋﻤﻠﯿﺎت زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻋﻤﺪﺗﺎً در ﻣﻮرد دو دﯾﺪﮔﺎه، ﯾﻌﻨﯽ ﻋﻮاﻣﻞ اﻧﮕﯿﺰﺷﯽ و تأثیرگذار و ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ می‌باشند.

2-2-1 ﻋﻮاﻣﻞ اﻧﮕﯿﺰﺷﯽ و تأثیرگذار در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ

ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﮐﺸﻒ ﭼﺮاﯾﯽ اﺗﺨﺎذ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺸﮑﯿﻼت و ﻋﻮاﻣﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آن تأثیرگذار ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺪف از اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، ارﺗﻘﺎء ﺑﺨﺸﯿﺪن ﺑﻪ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﻋﻤﻠﯿﺎت و ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري از ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ می‌باشد. ﺳﺮﮐﯿﺲ (1995,Sarkis)، ﻧﺎﮔﻞ (2000, Nagel) و ﻫﻮا (2000, HWA) ﺑﻪ ﺑﺤﺚ در ﻣﻮرد ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺸﻮق، ﻋﻮاﻣﻞ اﻧﮕﯿﺰﺷﯽ و ﻣﺎﻧﻊ زﻧﺠﯿﺮه ﺳﺒﺰ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﻏﻠﺐ آن‌ها ﻋﻤﺪﺗﺎً متأثر از ﻓﺸﺎر ﺑﺎزار و ﺑﺮﺧﯽ از ریسک‌ها ﻧﺎﺷﯽ از آﻟﻮدﮔﯽ و ﯾﺎ دﻓﻊ زﺑﺎﻟﻪ و ﻏﯿﺮه می‌باشند. ﺑﻌﻀﯽ از ﻋﻮاﻣﻞ دﯾﮕﺮ ﻋﻤﻠﯿﺎت و ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري از ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ را ﻣﺨﺘﻞ می‌گردانند به‌مانند اﻓﺰاﯾﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪ، درﮔﯿﺮي در ارﺗﺒﺎﻃﺎت، اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎي ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و اﻟﺰاﻣﺎت ﭘﯿﭽﯿﺪه ﮔﺰارﺷﮕﺮي، رﯾﺴﮏ وﻗﺎﯾﻊ، ﻣﻮاﻧﻊ ﻓﻦ آوري و داﻧﺶ، ﮐﺎﻫﺶ اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﯾﺮي و ﻏﯿﺮه (2000,Wang et al). ﻟﯿﭙﻤﻦ (lipman, 1999) ﺑﺮ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﺸﺎرﮐﺖ رﻫﺒﺮان اﺟﺮاﯾﯽ ﺑﺮاي ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي مؤثر زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ آﮔﺎه (ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ) تأکید ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﮔﺮﯾﻦ و ﻫﻤﮑﺎران (2000,green et al) ﺧﺎﻃﺮﻧﺸﺎن می‌سازند راﺑﻄﻪ ﻫﻤﮑﺎري و روش ﻫﻤﮑﺎري ﺑﯿﻦ سازمان‌ها ﻋﻮاﻣﻞ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﻣﺮوج، ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰاﻧﻨﺪه و وادار ﮐﻨﻨﺪه ﺗﺸﮑﯿﻼت ﺑﺮاي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر می‌روند. ورﻣﻮﻟﻦ و راس (2005,Vermeulen and rass) ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎورﻧﺪ ﮐﻪ ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ، اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ و ﻫﺰﯾﻨﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮاﻧﻊ اﺻﻠﯽ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺳﺒﺰ ﻧﻤﻮدن ﻣﺤﺼﻮﻻت در ﮔﺴﺘﺮه ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻣﺤﺴﻮب می‌شوند. ﻟﯽ و ﻫﻤﮑﺎران (lee,2008) ﺧﺎﻃﺮﻧﺸﺎن می‌نمایند ﮐﻪ قابلیت‌ها و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺤﺪود ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺴﯿﺎري از ﺗﺸﮑﯿﻼت ﮐﻮﭼﮏ و ﻣﺘﻮﺳﻂ اﻏﻠﺐ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﭘﺎﺳﺦ مؤثری ﺑﻪ ﻓﺸﺎرﻫﺎي ﻣﺤﯿﻄﯽ می‌باشند ﮐﻪ به‌نوبه ﺧﻮد ﺑﻪ شرکت‌های ﺑﺰرگ ﺧﺮﯾﺪار (ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن) ﻧﯿﺰ ﻟﻄﻤـــﻪ می‌زنند. از ﻃﺮﯾﻖ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ ﺧﺎص، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺧﺮﯾﺪاران آﻏﺎز ﮔﺸﺘﻪ و ﭘﺲ از آن ﺑﻬﺒﻮد قابلیت‌های زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ تأمین ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯿﺴﺮ می‌گردد.

2-2-2 ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ

ﻧﺎﮔﻮرﻧﯽ و ﺗﻮﯾﺎﺳﺎﮐﯽ (2003,Nagurney A, Toyasaki) ﺧﺎﻃﺮﻧﺸﺎن می‌کنند ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﻧﻮﻋﺎً گونه‌ای از ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﭼﻨﺪ ﻣﻨﻈﻮره ﻣﺤﺴﻮب می‌گردد. آن‌ها رﻓﺘﺎر ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي اﻋﻀﺎي اﯾﻦ زﻧﺠﯿﺮه را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﻤﻮده و ﯾﮏ ﻣﺪل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﭼﻨﺪ ﻣﻨﻈﻮره را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺌﻮري بازی‌ها و ﻣﺪل ﺷﺒﮑﻪ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﺮدﻧﺪ. ﺳﺮﮐﯿﺲ (2003,sarkis) ﭼﺎرﭼﻮب ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮑﯽ را اراﺋﻪ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﮐﻤﮏ ﻧﻤﻮده و اﺟﺰاء و ﻋﻨﺎﺻﺮ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ و ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﮐﺎرﮐﺮد آن‌ها را به‌عنوان ﻣﺒﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﭼﺎرﭼﻮب ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت به‌تفصیل ﺑﯿﺎن ﻧﻤﻮد. وي ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺎرﺑﺮدﭘﺬﯾﺮي ﯾﮏ ﻣﺪل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﭼﻨﺪ ﺷﺎﺧﺼﻪ غیرخطی و ﭘﻮﯾﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﮐﻪ به‌صورت ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺷﺒﮑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي در زﻧﺠﯿﺮه ﺳﺒﺰ ﺗﻌﺮﯾﻒ می‌گردد.

ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻧﺘﺨﺎب تأمین ﮐﻨﻨﺪه ﯾﮏ مسئله ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ در ﻣﯿﺎن ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت اﺗﺨﺎذ ﺷﺪه در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺷﻤـــﺎر می‌آید ﮐﻪ اﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ و ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ اﺑﺰار ارزﯾﺎﺑﯽ در زﻣﯿﻨة ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ می‌پردازد. ﻧﻮﺳﯽ (noci,1997) اﺑﺰارﻫﺎي اﻧﺘﺨﺎب تأمین ﮐﻨﻨﺪه را ﺑﻪ ﭘﻨﺞ ﮔﺮوه، ﯾﻌﻨﯽ روش ﻣﻄﻠﻖ، روش وزﻧﯽ، روش ﻣﺎﺗﺮﯾﺲ، ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ وﺿﻌﯿﺖ و ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺮاﺗﺒﯽ(AHP) ﺗﻘﺴﯿﻢ می‌نماید. وي اﯾﻦ روش را اﺑﺰار ﺳﻮدﻣﻨﺪي ﺑﺮاي ارزﯾﺎﺑﯽ تأمین ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ارزﯾﺎﺑﯽ می‌انگارد. ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‌های ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﯿﻔﯽ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﻮرد، واﻟﺘﻮن و ﻫﻤﮑﺎران (1997,Walton et al) ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺣﻮزه اﺻﻠﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺮاي اﻓﺰاﯾﺶ تأثیر ﺧﺮﯾﺪ ﺑﺮ ﻧﺘﺎﯾﺞ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ پرداخته‌اند: ﻣﻮاد ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ در ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﺤﺼﻮل در راﺳﺘﺎي ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ، ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎي ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﺤﺼﻮل، ﺑﻬﺒﻮد ﻓﺮآﯾﻨﺪ تأمین ﮐﻨﻨﺪه، ارزﯾﺎﺑﯽ تأمین ﮐﻨﻨﺪه و ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎي ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ دروﻧﯽ. ژو و ﺟﻨﮓ (2001,Zhu Q H, Geng) ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ تأثیر ﺧﺮﯾﺪ ﺳﺒﺰ ﺑﺮ اﻧﺘﺨﺎب تأمین ﮐﻨﻨﺪه ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و اﻧﺘﺨﺎب تأمین ﮐﻨﻨﺪه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ را در محیط‌های ﻣﺨﺘﻠﻒ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪه آﻣﺮﯾﮑﺎ و ﭼﯿﻦ باهم ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. واﻧﮓ و ﻫﻤﮑﺎران (2001,wang et al) شاخص‌های ارزﯾﺎﺑﯽ تأمین ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن را ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺳﺒﺰ ﻣﻄﺮح ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﯾﮏ ﻣﺪل ارزﯾﺎﺑﯽ را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻓﺎزي ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. ﮔﻮﺗﯿﻪ (2005, Gauthier) ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﭘﺎﯾﺪار را به‌عنوان ﯾﮏ ﻧﻬﺎد ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﺑﺮﺧﻮردار از ﺳﻪ ﺟﻨﺒﻪ، ﯾﻌﻨﯽ اﻗﺘﺼﺎدي، زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻧﮕﺎﺷﺘﻪ و «ﺧﻂ سه‌گانه ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ» ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺎﺧﺺ ارزﯾﺎﺑﯽ را ﻣﻄﺮح ﺳﺎﺧﺖ. ﻟﯿﻮ و ژو (2005, Liu Bin,Zhu) ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺮاﺗﺒﯽ و ارزﯾﺎﺑﯽ ﺟﺎﻣﻊ ﻓﺎزي را ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻮع ﻣﻌﯿﺎر ﯾﻌﻨﯽ ﮔﻮاﻫﯿﻨﺎﻣﻪ اﯾﺰو 1400، ﻃﺮاﺣﯽ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻣﺤﺼﻮل، اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﭘﺎك و ﮐﺎرآﯾﯽ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ را ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﻤﻮدﻧﺪ.

2-2-3 ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﺎزي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ

ﺳﯿﺴﺘﻢ زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻧﺠﯿﺮه ﺳﻨﺘﯽ، ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺸﺎرﮐﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ داﺷﺘﻪ و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺟﺰا و اﻫﺪاف ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﻣﺘﻨﻮع آن پیچیده‌تر ﺑﺎﺷﺪ. از اﯾﻦ رو راﺑﻄﻪ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﯿﻦ ذﯾﻨﻔﻌﺎن اﺻﻠﯽ ﺑﺮ ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي مؤثر G زﻧﺠﯿﺮه تأمین تأثیرگذار ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.

ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﻘﻘﺎن ﻣﻌﺪودي ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺌﻮري بازی‌ها ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ رواﺑﻂ پرداخته‌اند. اﻏﻠﺐ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﻮﺟﻮد درﺑﺎره ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ بازی‌ها ﺑﯿﻦ دولت‌ها و تشکیلات، می‌باشند به‌عنوان ﻣﺜﺎل وﯾﺴﻮاﻧﺎﺗﺎن (1997, Viswanathans)، ژو ودو (Zhu and dou,2007)، زو و ژﻧﮓ (2008, XuWei and Zheng) ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ دولت‌ها و ﺗﺸﮑﯿﻼت در زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ، ﺗﻌﯿﯿﻦ مدل‌های ﺑﺎزي و ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ رﻓﺘﺎر و استراتژی‌های ﻣﻮازﻧﻪ آن‌ها پرداخته‌اند. ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺤﻘﻘﺎن راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﺗﺸﮑﯿﻼت را در زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ، به‌عنوان ﻣﺜﺎل واﻧﮓ و ﯾﺎن (2009, wang and yan) و ﯾﺎ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﺗﺸﮑﯿﻼت زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ و ﺗﺸﮑﯿﻼت سیستم‌های ﺳﻨﺘﯽ را، به‌عنوان ﻣﺜﺎل، ﻫﻮ و واﻧﮓ (2010,hue and wang) ﻣﻮرد ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻗﺮار دادﻧﺪ. داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻣﻌﺪودي دﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ راﺑﻄﻪ ﭼﻨﺪ ﺟﺎﻧﺒﻪ بازی‌ها ﺑﯿﻦ دوﻟﺖ، ﺗﺸﮑﯿﻼت و ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن در زﻧﺠﯿﺮه تأمین ﺳﺒﺰ زده‌اند به‌عنوان ﻣﺜﺎل، ﯾﻮ و ﻟﯿﻮ (2010, yu and liu). ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺤﻘﻘﺎن ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ راﺑﻄﻪ بازی‌ها در اﯾﻦ زﻧﺠﯿﺮه ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺧﺎص ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﻧﺪ.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮان درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﺎزي ﻫﺎ ﺑﯿﻦ ذﯾﻨﻔﻌﺎن اﺻﻠﯽ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺤﺪود ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

 2-3 ارزﯾﺎﺑﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ

ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ درﺑﺎره ارزﯾﺎﺑﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ رﺷﺘﻪ داغ در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ اﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد. ﮔﺮﯾﻦ و ﻫﻤﮑﺎران (1998,green et al) ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﯾﮏ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ درﺑﺎره راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ و ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺗﺸﮑﯿﻼت ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. ﺟﺎﻧﺴﻮن (1998,Johnson) اﺻﻼﺣﺎﺗﯽ را ﺑﺮ روش ﮐﺎرت اﻣﺘﯿﺎزي ﻣﺘﻮازن ﻧﻮرﺗﻮن و ﮐﺎﭘﻼن اﻋِﻤﺎل ﻧﻤﻮده و ﻣﺪل ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ ﺷﺪه اي را اﺳﺘﻨﺘﺎج ﻧﻤﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ارزﯾﺎﺑﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺗﺸﮑﯿﻼت واﻗﻌﯽ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮏ اﯾﻨﺘﺎﯾﺮ و ﻫﻤﮑﺎران (1998,McIntyre et al) ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻤﯽ را درﺑﺎره راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﺧﺮﯾﺪ ﺳﺒﺰ و ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎ اﻧﺠﺎم داده و ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﮐﺴﺐ و ﮐﺎر ﺗﺸﮑﯿﻼت را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ ﺑﻬﺒﻮد ﻋﻤﻠﮑﺮد زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﺮﯾﺪ ﺳﺒﺰ ﺑﻬﺒﻮد داد. ون ﻫﻮك van (1999, Hoek) ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ اﺛﺮات زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ارزش اﻓﺰوده ﺑﻪ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و روﺷﯽ را ﺑﺮاي ارزﯾﺎﺑﯽ ارزش زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ارزش ﮐﺴﺐ و ﮐﺎر از ﻃﺮﯾﻖ ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﺳﺎزي OBIA ﺳﻨﺠﺶ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮐﻠﯽ ﮐﺴﺐ و ﮐﺎر و ﺳﻨﺠﺶ ﭼﺮﺧﻪ ﺣﯿﺎت ﺗﯿﻠﻮر ﻣﻄﺮح ﻧﻤﻮدﻧﺪ. اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺮﺧﯽ از ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺣﺎﮐﯽ از ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺗﯽ ﺑﺎ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺑﻮد اﻣﺎ اﻏﻠﺐ ﻣﺤﻘﻘﺎن و ﺗﺸﮑﯿﻼت اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﺰﯾﺖ رﻗﺎﺑﺘﯽ، اﻓﺰاﯾﺶ ﻋﻤﻠﮑﺮد و ﺑﻬﺒﻮد ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﺸﮑﯿﻼت ﮔﺮدد.

2-4 ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮدي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ در ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺧﺎص

ﻣﺤﻘﻘﺎن ﺧﺎرﺟﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮي را ﺻﺮف ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺠﺮﺑﯽ درﺑﺎره ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮدي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ در ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺧﺎص ﻧﻤﻮده اﻧﺪ. ﻋﻤﺪه دﻏﺪﻏﻪ ﻫﺎ ﻣﻌﻄﻮف ﺑﻪ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻏﺬاﯾﯽ، اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ و ﺧﻮدروﺳﺎزي ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮﺧﯽ از ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺑﺰرگ و ﻣﻌﺮوف ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻨﺮال ﻣﻮﺗﻮرز، ﻓﻮرد، P&G،HP، ﻧﺎﯾﮏ و ﻏﯿﺮه، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻓﻌﺎل ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺳﺒﺰ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. ون ﻫﻮك (1998, van hoek) ﺑﻪ ارزﯾﺎﺑﯽ اﻗﺪاﻣﺎت و روﯾﮑﺮدﻫﺎي ﺳﺒﺰ در دو ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردي از ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺧﻮدروﺳﺎزي از ﻣﻨﻈﺮ ﺷﯿﻮه ﻫﺎ و رواﺑﻂ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. ﻣﯽ ﺗﻮان درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﯿﺎت و ﺷﯿﻮه ﻫﺎي ﻓﻦ آوري در زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺨﺸﯿﺪن ﺑﻪ روﯾﮑﺮد اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ ﺳﺒﺰ ﻧﻤﻮدن، ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ. ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺗﺠﺮﺑﯽ داﺧﻠﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﺪود ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺧﯿﺮ ﻋﻤﺪﺗﺎً درﺑﺎره ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ﻣﻌﮑﻮس ﺑﺮاي ﺗﺠﻬﯿﺰات زاﺋﺪ (ﺿﺎﯾﻌﺎت) ﺑﺮﻗﯽ و اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﺷﺒﮑﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﻤﻮده اﻧﺪ. ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت درﺑﺎره ﺻﻨﺎﯾﻊ دﯾﮕﺮ در زﻣﯿﻨﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ در ﺣﺪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﯿﻔﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﮐﻪ ﻧﺎﮐﺎﻓﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. در ﺳﺎﻟﯿﺎن اﺧﯿﺮ، ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺤﻘﻘﺎن ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻟﻮازم ﺧﺎﻧﮕﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل، ﯾﺎن (2007,yan) ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﻮاﻧﻊ ﻣﻮﺟﻮد در اﯾﺠﺎد G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ در ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻟﻮازم اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ و اراﺋﻪ اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﭘﺮداﺧﺖ. ﻟﯿﻨﮓ و ﻻي (2008, Ling and Lai) ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﻣﻘﺮرات زﺑﺎﻟﻪ ﻫﺎي اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ در ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و وﺿﻌﯿﺖ ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ زﺑﺎﻟﻪ ﻫﺎي اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ در ﭼﯿﻦ را ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﺮده و درﺑﺎره ﺳﺎﺧﺘﺎر G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ در ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻟﻮازم ﺧﺎﻧﮕﯽ و روش ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺎزﯾﺎﺑﯽ ﺗﺤﺖ اﺻﻞ “R4” ﺑﺤﺚ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. آنﻫﺎ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ را در زﻣﯿﻨﻪ ﺻﻨﻌﺖ ﻟﻮازم ﺧﺎﻧﮕﯽ اﻧﺠﺎم داده و ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﯾﮏ ﻣﺪل ﺑﺎزي را ﺑﯿﻦ ﺗﺸﮑﯿﻼت و ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﯾﮏ ﻣﺪل ﺑﺎزي ﺳﻪ ﺑﺎزﯾﮑﻨﻪ را ﺑﺮاي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ.

2-5 ﻣﺰاﯾﺎ ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ

ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺎ ﺑﺎ ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﯿﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ زﯾﺎدي دﺳﺖ ﯾﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آنﻫﺎ در اداﻣﻪ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد.

2-5-1 ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺖ در ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺗﺠﺎري

ﺑﻪ رﻗﻢ وﺟﻮد دﻻﯾﻞ ﮐﺎﻓﯽ و ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻫﺰﯾﻨﻬﺲ از ﻧﺒﻮدن ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﻫﺎي ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ، ﻫﻨﻮز اﯾﻦ ﺗﻔﮑﺮ ﻏﻠﻂ در ﻣﯿﺎن ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺪﯾﺮان ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺎ رواج دارد ﮐﻪ اﺟﺮا ﮐﺮدن ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﺮ اﺳﺖ. رﯾﺸﻪ ﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻔﮑﺮي اﯾﺴﺘﺎﯾﯽ ﺳﺎزﻣﺎن، وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻦ روﺷﻬﺎي ﻧﻈﺎم ﻣﻨﺪ ﺑﺮاي اﻋﻤﺎل ﺗﻐﯿﯿﺮات و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺮﺧﯽ اﻓﺮاد ﮐﻠﯿﺪي ﺳﺎزﻣﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻻزم ﺑﺮاي ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اﺻﻠﯿﺖ رﯾﻦ ﻣﺰاﯾﺎي ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪت ﺑﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺗﺠﺎري ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻫﻢ از ﻧﻈﺮ ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻋﻠﻤﯽ و ﻫﻢ در ﻋﻤﻞ ﺑﻪ اﺛﺒﺎت رﺳﯿﺪه اﺳﺖ.

2-5-2 ﭘﺎﯾﺪاري ﻣﻨﺎﺑﻊ

زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺎرآﻣﺪ از ﻫﻤﻪ ي ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺎزﻣﺎن را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯿﻨﻤﺎﯾﺪ، ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺳﺎزي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ، ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺳﺎزي در ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯿﺮود ﮐﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺒﺰ را ﻃﯽ ﯾﮏ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ ﺳﺒﺰ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﻤﺎﯾﺪ.

2-5-3 ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﮐﻤﺘﺮ و اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ

ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﮐﺎﻫﺶ اﺗﻼﻓﻬﺎ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﺎرآﯾﯽ را در درون ﺧﻮد دارد. ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﮐﺎرآﻣﺪ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ﺗﺎﻣﯿﻨﮑﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﻫﺰﯾﻨﻬﻬﺎي ﺗﻮﻟﯿﺪ را ﮐﺎﻫﺶ داده و ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ ﻣﻮاد ﺧﺎم و اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد از آن ﻫﺎ را ﺗﺴﺮﯾﻊ ﻧﻤﺎﯾﺪ.ﺑﺎ ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ، ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻮاد آﻻﯾﻨﺪه ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺰﯾﻨﻪ ﮐﻤﺘﺮي ﺑﺮاي ﺗﺼﻔﯿﻪ و دﻓﻊ اﯾﻦ ﻣﻮاد و ﯾﺎ ﺟﺮﯾﻤﻪ ﮐﻤﺘﺮي ﺑﺎﺑﺖ آﻟﻮده ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﻣﯿﭙﺮدازد. ﺑﺪﯾﻬﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﺗﻮﻟﯿﺪي ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﺎرآﻣﺪ و ﺑﻬﯿﻨﻪ ﻧﻤﻮدن ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده، ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﺸﺪن ﮐﺎﻻي ﻣﻌﯿﻮب، ﮐﺎﻫﺶ ﺿﺎﯾﻌﺎت و ﻏﯿﺮه ﺑﻪ ﻣﯿﺰان ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﮐﺎﻫﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﯾﺎﻓﺖ.

2-5-4 ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﺷﺪن ﻣﺤﺼﻮﻻت در ﺑﺎزار و ﮐﺴﺐ ﻣﺰﯾﺖ رﻗﺎﺑﺘﯽ

ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﮐﻤﮏ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﺎزﻣﺎن ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎ و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ.اﯾﻦ اﻣﺮ ﺳﺒﺐ ﻣﯿﺸﻮد ﺗﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺟﺬب ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن ﺟﺪﯾﺪ، ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺰﯾﺖ رﻗﺎﺑﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻨﺎﺳﺐ در ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻧﺸﺎن ﺗﺠﺎري و ﮐﺴﺐ ﺟﺎﯾﮕﺎه وﯾﮋه در ﺑﺎزار ﺑﯿﺎﻧﺠﺎﻣﺪ.

2-5-5 ﺳﺎزﮔﺎري ﺑﺎ ﻗﻮاﻧﯿﻦ زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ﮐﺎﻫﺶ اﺣﺘﻤﺎل ﺟﺮﯾﻤﻪ ﺷﺪن

ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺳﺎزﮔﺎري ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺎ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﻣﺤﯿﻂ ﮔﺮدﯾﺪه و در ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺟﺮﯾﻤﻪ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺠﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي آﻻﯾﻨﺪه ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ.

2-5-6 ﺳﺎﯾﺮ ﻣﺰاﯾﺎ

ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻣﻮارد ذﮐﺮﺷﺪه، ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿﺖ و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت را ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮان از دﯾﮕﺮ ﻣﺰاﯾﺎي ﭘﯿﺎدﻫﺴﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﺑﯿﺎن ﻧﻤﻮد. ﺳﺎﯾﺮ اﯾﻦ ﻣﺰاﯾﺎ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از.

  1. ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﮐﺎراﻣﺪ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن
  2. ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﻨﺎوري
  3. ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﯿﺮي روﺷﻬﺎي ﻧﻮﯾﻦ و ﺗﻮزﯾﻊ داﻧﺶ در ﻣﯿﺎن ﺷﺮﮐﺎي زﻧﺠﯿﺮه
  4. ﺷﻔﺎﻓﯿﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ
  5. ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري و رﯾﺴﮏ ﻣﯿﺎن ﺷﺮﮐﺎي زﻧﺠﯿﺮه
  6. اﻓﺰاﯾﺶ ﻓﺮوش و ﺑﻬﺒﻮد ﮔﺮدش ﻣﺎﻟﯽ

3- ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي

ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﯾﮏ روﯾﮑﺮد ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﮐﺎرآﻣﺪ ﺑﺮاي ﺗﺸﮑﯿﻼﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﭘﯽ اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار و ﺑﻬﺒﻮد ﻋﻤﻠﮑﺮد و رﻗﺎﺑﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. دﺳﺘﺎوردﻫﺎي ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻪ ﺑﺴﻂ ﻧﻈﺮﯾـــــﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺳﻨﺘﯽ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ اﻧﺠﺎﻣﯿﺪه و ﺑﻪ ﺗﺤﻮﻻت ﺟﺪﯾﺪي دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل، ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺑﻮده و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﯿﻔﯽ ﮔﺮاﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻤّﯽ ﮔﺮا. ﭘﮋوﻫﺶ درﺑﺎره ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ رﺷﺘــــﻪ ﻧﻮﻇﻬﻮري ﺷﻤﺮده ﻣﯽ ﺷﻮد و دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﻧﯽ ﺗﺌﻮري ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮد آن در ﯾﮏ زﻣﺎن ﮐﻮﺗﺎه دﺷﻮار ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ از ﻣﻘﺎﻻت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺣﻮزه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ ﻣﯿﺘﻮان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي زﻧﺠﯿﺮه ﺳﺒﺰ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﻫﺎي ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺳﺒﺰ، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ارزش ﺳﺒﺰ و ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ اﻃﻼﻋﺎت ﺳﺒﺰ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺳﺒﺰ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻫﺴﺘﯿﻢ.ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﻬﻢ ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ، درك ﻧﯿﺎز و ﮐﺎرﺑﺮدي ﺷﺪن ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ اﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﺷﺮﮐﺘﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ درﯾﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ آﯾﻨﺪه ﺟﻬﺎن در ﮔﺮو ﺗﻮﻟﯿﺪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت اﺳﺖ و ﻣﺮدم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻄﺢ از ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ ﻧﺎﺋﻞ آﯾﻨﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت را ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺳﺒﺰ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ زﯾﺮ، ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﺬل ﺗﻮﺟــــﻪ در آﯾﻨﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ.

3-1ﮔﺴﺘﺮش ﺗﺌﻮري و روش ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﺒﺰ

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺟﺰا و اﻫﺪاف ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﻣﺘﻨﻮع، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺗﺌﻮري و روش ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮرﺳﯽ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري ﻣﻮﺛﺮ از ﻣﻨﺎﺑﻊ G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺿﺮوري ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺗﺌﻮري و روش ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻤﻠﯿﺎت را ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮدي ﺟﺎﻣﻊ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎ و روش ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﻣﺪرن ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺑﺰارﻫﺎ و روش ﻫﺎي ﻣﻔﯿﺪ و ﻣﻬﻤﯽ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ اﻧﮕﺎﺷﺖ.

3-2 ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺑﺮاي G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ M

اﻏﻠﺐ ﻣﺪل ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺳﺮ و ﮐﺎر دارﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﻋﻤﻠﮑﺮد اﻧﻔﺮادي، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص درآﻣﺪ ﺗﺎﮐﯿﺪ دارﻧﺪ. در زﻣﯿﻨﻪ G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ M، ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﺎن ﺗﻮﺟﻬﯽ را ﻣﻌﻄﻮف ﻋﻤﻠﮑﺮد زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺼﺮوف ﻋﻤﻠﮑﺮد اﻗﺘﺼﺎدي ﻣﯽ دارﯾﻢ، از اﯾﻦ رو ﻧﺤﻮه ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﻮﺛﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﮐﻠﯽ ﺑﺎ ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﺬل ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺎزي ﻣﯽ ﺗﻮان ﭘﻮﯾﺎﯾﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺟﻬﺖ اﻋﻼم اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺑﺮاي G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺴﺖ.

3-3 ﻧﻮآوري در ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ و ﻣﺪل ﻫﺎ

ﻣﯽ ﺗﻮان ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻖ درﺑﺎره زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﭘﯿﺸﺮو ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ از زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﻌﮑﻮس، زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺴﺘﻪ و G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﺬل ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﻟﺰاﻣﺎت ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار را در اﻗﺘﺼﺎد ﺑﺮآورده ﺳﺎزد. در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﮐﻠﯽ، ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﺧﺮده ﻓﺮوﺷﺎن ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ. اﻫﺪاف ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺑﻪ ﺣﺪاﮐﺜﺮ رﺳﺎﻧﺪن ﺳﻮد ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻤﻠﮑﺮد زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و ﻋﻮاﻣﻞ دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﻣﯽ دﻫﻨﺪ. ﻣﺸﮑﻼت ﺑﺴﯿﺎري ﺑﺮاي ﺑﺮﻗﺮاري رواﺑﻂ ﻫﻤﮑﺎري ﺑﯿﻦ اﻋﻀﺎي G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ وﺟﻮد دارد. درﺟﻪ ﻋﺪم ﺗﻘﺎرن اﻃﻼﻋﺎت در G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ از زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﻨﺘﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﯾﻦ اﻣﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﻨﺘﯽ از ﺟﻨﺒﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺮﯾﮏ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ و ﻏﯿﺮه ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺸﮑﻼت ﺑﺴﯿﺎري را ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺌﻮري ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮاي ﺷﯿﻮه ﺗﺸﮑﯿﻼت ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن ﺧﻮاﻫﺪ آورد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺑﺮاي G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ و دﺷﻮارﺗﺮ از زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﻨﺘﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. ﻧﺤﻮه ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻗﺮاردادﻫﺎ ﺑﺮاي ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﯾﮏ راﺳﺘﺎي ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻣﻬﻢ ﺗﻠﻘﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.

 3-4 ﻃﺮاﺣﯽ و ﺳﺎﺧﺖ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻧﻈﺎرﺗﯽ

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد اﺛﺮات ﺑﯿﺮوﻧﯽ و ﻋﺪم ﺗﻘﺎرن اﻃﻼﻋﺎت در ﻋﻤﻠﯿﺎت و ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري از G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﻨﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮان آن ﻫﺎ را ﺑﺎ ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ ﺑﺎزار و ﻣﺬاﮐﺮه در درون اﻋﻀﺎي زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺣﻞ و ﻓﺼﻞ ﻧﻤﻮد، ﻃﺮاﺣﯽ و ﺳﺎﺧﺖ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻧﻈﺎرﺗﯽ ﮐﺎرآﻣﺪ ﮐﻪ ارﺗﺒﺎط ﺗﻨﮕﺎﺗﻨﮕﯽ ﺑﺎ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎي G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ دارد، ﺿﺮوري ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ.

در ﯾﮏ ﮐﻼم، اﻧﺠﺎم ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ در زﻣﯿﻨﻪ G زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ M از ﻣﻨﻈﺮ دﯾﺪﮔﺎه ﻫﺎي ﻓﻮق اﻟﺬﮐﺮ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ زﻧﺠﯿﺮه ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻓﻌﺎل و دوﺳﺘﺪار ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﻋﻤﻠﮑﺮد ﮐﻠﯽ ﺗﺸﮑﯿﻼت را ﺑﻬﺒﻮد داده و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را ﻣﺤﻘﻖ ﺳﺎزد، ارزﺷﻤﻨﺪ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﮔﺮدد.

ﻣﻨﺎﺑﻊ

1-  Srivastava S K. (2007).Green supply-chain management: A State-of-the-art Literature Review. International Journal of Management Reviews,9(1):53-80.

2-  ZHANG, H. C., KUO, T. C., LU, H. & HUANG, S. H. 1997. Environmentally conscious design and manufacturing: a state-of-the-art survey. Journal of manufacturing systems, 16.371-352.

3-  DANIEL, V. & GUIDE JR, R. 1997. scheduling with priority dispatching rules and drum-buffer-rope in a recoverable manufacturing system. International Journal of Production Economics, 53, 101-116.

4-  Handfield R B, Walton S V, Melnyk S A, et al. (1996).Green Supply Chain: Best Practices from the Furniture Industry.Proceedings of the Annual Meeting of the Decision science Institute.USA: Decision sciences Institute.1295-1297

5-  Walton VS, Hardfield RB, Melnyk S A. (1997). TheGreenSupplyChain: Integrating Suppliers into Environmental Management Process. Proceedings of the Annual Meeting of the Decision science Institute: Vols 1-3. USA: Decision sciences Institute. 1114-1116

6-  SarkisJ. (1998).EvaluatingEnvironmentally Conscious Business Practices.European Journal of OperationalResearch,107(1):159-174

7-BeamonBM. (1999).Designingthe Green Supply Chain.Logistics Information Management,12(4):332-342

8- Karlberg T. (2000).SupplyChain Environmental Management. Sweden: Swedish Office of science and Technology

9-Van Hoek R I. (2002).CaseStudiesof Greening The Automotive Supply Chain Through Technologyand Operations.International Journal of Technology Management, 23(1-3): 89-112

10-Dan Bin, Liu Fei. (2000).Study on Green Supply Chain and Its Architecture. China Mechanical Engineering,11(11):1233-1236 (In Chinese)

11- KOPICKI, R., BERG, M. J. & LEGG, L. 1993. Reuse and recycling-reverse logistics opportunitie]

12-Wang Yingluo, Wang Nengmin, Sun Linyan. (2003).The Basic Principles of Green Supply Chain Management.Engineering Science, 5.

(11):82-87 (In Chinese)

13-Wang Bo, Shen Chenglin. (2004).Summarization of Green Supply Chain Management. Journal of Northwest Sci-TechUniversity of Agriculture and Forestry (Social Science Edition),4(4):95-98(In Chinese)

14- Zhu Qinghua. (2004). Green Supply Chain Management. Beijing: Chemical Industry Press(In Chinese)

15-Sarkis J. (1995).SupplyChain Managementand Environmentally Conscious Designand Manufacturing. InternationalJournal of Environmentally Conscious Design and Manufacturing,4(2):43-52.

16- Nagel M H. (2000).EnvironmentalSupply-Chain Management versus Green Procurementinthesc ا opeofaBusinessandLeadership Perspective. IEEE, 0-7803-5962-3:219-224

17- HWA T J. (2001).GreenProductivityand Supply Chain Management.Greening Supply Chain:EnhancingCompetitivenessthroughGreen Productivity. Tokyo:Asian Productivity Organization. 23-28

18- Wang Nengming, Wang Yingluo, Yangtong. (2002). The Research Actuality and Direction of Green Supply ChainManagement. Journal of Industrial Engineering/Engineering Management, 21(2):118-122(In Chinese)

19- Lippman S. (1999).SupplyChain Environmental Management: Elementsfor Success. Environmental Management,6(2):175-182

20- Green K, Morton B, New S. (2000).GreeningOrganizations: Purchasing, Consumption,and Innovation. Organization& Environment,13(2): 206-225

21-Vermeulen Walter J V, Ras P J. (2005).TheChallengeof Greening GlobalProductChains: Meeting Both Ends.Sustainable Development, 11(6):l-18

22-Lee S Y, Klassen R D. (2008).Driversand Enablersthat Foster Environmental Management Capabilities in Small-And

23-Nagurney A, Toyasaki F. (2003).SupplyChain Supernetworksand Environmental Criteria.Transportation Research D,8,185-213

24- Sarkis J. (2003).A StrategicDecision Frameworkfor Green Supply Chain Management. Journal of Cleaner Production,11:297-409

25- Noci G. (1997).Designing“Green” Vendor Rating Systemsforthe Assessmentofa Suppliers EnvironmentalPerformance. European Journal of Purchasing & Supply Management.3(2):103-114

26- Walton SV,HandfieldRB,MelnykS A. (1997). The Green Supply Chain:Integrating SuppliersintoEnvironmentalManagement Processes. Twenty-Eighth Annual Conference of the Decision sciences Institute.USA: Decision sciences Institute

27-Zhu Q H, Geng Y. (2001).IntegratingEnvironmental Issuesinto Supplier Selectionand Management. GreenerManagement International,35(35):27-40(In Chinese)

28- Wang Nengmin, Sun Linyan, Wang YIngluo. (2001).Choosing of Supplier for Green Manufacturing. SystemsEngineering, (2):37-41(In Chinese)

29-Gauthier C. (2005).MeasuringCorporate Socialand Environmental Performance: The Extended Life-CycleAssessment. Journal of Business Ethies,59(1):199-206

30- Liu Bin,Zhu Qinghua. (2005). The Supplier Selection Based on Green Purchasing. Management Review, (4):30-36(In Chinese)

31- ViswanathanS. (1997).Periodic Review (s, S) Policies for Joint Replenishment Inventory Systems. Management science, 43(10): 1447-1454

32- ZhuQinghua, Dou Yijie. (2007). An Evolutionary Model between Governments and Core-enterprises in Green SupplyChains.Systems Engineering-Theory & Practice, 27(12):85-89 (In Chinese)

33-XuWei, Zheng Feiyan. (2008). Game Analysis between Governments andCorporations with Prosecution in GreenSupply Chain Management. Chinese Journal of Management science, 16(S1):450-454(In Chinese)

34- WangShilei,Yan Guangle. (2009).Evolutionary Model between Suppliers and Core-enterprise in Green Supply Chains.science-Technology and Management, 11(3):59-62 (In Chinese)

35- HouLinna,Wang Haiyan. (2010).The Evolutionary Game Analysis on Sustainable Strategies of Green Supply Chinaand Traditional Supply China. Technology and Innovation Management, 31(6):677-680 (In Chinese)

11

36- YuSiqi,Liu Jia. (2011).Game of the Government, Enterprise and Consumer in Green Supply Chain System. The World& Chongqing, 28(1):45-47(In Chinese)

37- Green K, Morton B, New S. (1998).GreenPurchasingand Supply Policies: Do They Improve Companies’Environmental Performance?. Supply Chain management, 3(2):89-95

38- Johnson S D. (1998).Identificationand Selectionof Environmental Performance Indictors:Applicationofthe Balanced scorecard Approach.Corporate Environmental Strategy,5(4):34-41

39- McIntyre Kristie, Smith Hugh A, Henham Alex, Pretlove John. (1998).LogisticsPerformance MeasurementandGreening Supply Chains:DivergingMindset.InternationalJournal of Logistics Management,9(1):57-68

40- van Hoek R I. (1999).FromReversed Logisticsto Green Supply Chains.Supply Chain Management, 4(3):129-135

41- van Hoek R I. (2002).CaseStudiesof Greeningthe Automotive Supply Chain Through Technologyand Operations.International Journal of Technology Management,23(1-3):89-112

42-Yan Jiang. (2007).ResearchontheBarriersandCountermeasuretoBuild Green Supply ChaininElectronic ApplianceIndustry.Journal of Zhengzhou Institute of Aeronautical Industry Management(Social science Edition), 26(3):175-178(In Chinese)

43- Ling Liwen, Lai Yuanyuan. (2008).Research on the Construction of Green Supply Chain in Household ApplianceIndustry.China Market, (41):126-127(In Chinese).

مطلب مرتبط

دریافت متن کامل مقاله

اشتراک:

درباره نویسنده

نظرات بسته اند

برچسب‌ها : % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % % %
Call Now Button